25
Σήμερα φυσάει πολύ. Μου αρέσει πάρα πολύ όταν φυσάει. Ειδικά όταν έχει ζέστη.
...25
Προσφορές
Έχετε παρατηρήσει την μόδα με τις προσφορές.
Τις αντιγραφές του http://www.groupon.com/
Έχω πέσει ήδη σε 4 ελληνικούς κλώνους.
Get a life!
τι αγαπώ;
Ετοιμάζομαι να φύγω
να κλείσω την πόρτα και τα παράθυρα
να κρυφτώ για λίγο
να θυμηθώ πως είναι να ονειρεύεσαι
Ετοιμάζομαι να φύγω
μίλια μακριά από την τρέλα
να αναλογιστώ λίγο την κατάσταση
ώσπου να είμαι έτοιμος
να ξυπνήσω από μόνος
Μην τρομάξεις αν φύγω
σε προειδοποίησα
είναι καιροί για αγάπη
είναι καιροί για αναζήτηση
μια ερώτηση μένει
τι αγαπώ;
Σε έναν κόσμο εντελώς παράλογο,
Σε έναν κόσμο εντελώς παράλογο, φτιάχνουμε τις κοινωνίες μας, τις ζωές μας, το ήθος μας, την ιδέα μας για τα πάντα βασισμένοι στην λογική.
Και μάλιστα σε αυστηρή λογική.
Η κλίμακα δεν αλλάζει την ουσία
Μου αρέσει να διαβάζω blog. Βαριέμαι τα μεγάλα κείμενα. Λυπάμαι που θέλω να διαβάσω τις σκέψεις κάποιον ανθρώπων που φαίνεται να έχουν ενδιαφέρον αλλά τελικά με διώχνουν.
Με διώχνουν οι αράδες τους. Η επιχειρηματολογία των ιδεών τους. Η πολυλογία, τα περιττά επίθετα. Βαριέμαι τις προβλέψιμες παραγράφους και χάνω κάθε ενδιαφέρον στα μη ανατρεπτικά τελειώματα.
Μου αρέσουν τα αυθόρμητα. Δεν μπορώ να παραβλέψω πόσο αψεγάδιαστα είναι. Καθώς τι μπορεί να είναι κατακριτέο σε κάτι αυθόρμητο;
Για να μην παρεξηγηθώ... δεν συμπαθώ τα μηνύματα 140 χαρακτήρων. Είναι σαν τα μεγάλα κείμενα. Πολύ μεγάλα για το νόημα τους. Η κλίμακα δεν αλλάζει την ουσία, εκτός αν μιλάμε για φαγητό.
Χουχουλιασμένος στη λήθη
Το κρασί όταν ωριμάζει γίνεται ωραίο.
Κι εμείς οι άνθρωποι κάνουμε θέμα την ωριμότητα.
Ποιος όμως είναι ώριμος μπροστά στο θάνατο;
Ή μάλλον ποιος μπορεί να κατηγορήσει κάποιον για ανωριμότητα;
Κάποιοι άνθρωποι έχουν το ένστικτο της επιβίωσης και της αυτοσυντήρησης σε πιο έντονο βαθμό.
Κάποιοι άλλοι έχουν την ανησυχία της ζωής που πιθανώς να μην ζήσουν ή να μην ξαναζήσουν.
Ποιον μπορείς να κατηγορήσεις για ανωριμότητα;
Έχω ακούσει να με χαρακτηρίζουν από εξαιρετικά ώριμο μέχρι και ανώριμο καμιά φορά.
Μέσα μου ξέρω ότι κανείς δεν μπορεί να με κατηγορήσει για ωριμότητα και να έχει βάσεις.
Εργάζομαι συνειδητά για να παραμείνω ανώριμος και αληθινός, φοβισμένος στην ιδέα,
γενναίος στην πράξη, χουχουλιασμένος στη λήθη
...έτοιμος να αποδεχθώ και να αγκαλιάσω το τελευταία φορά, καθώς έχω μάθει ότι είναι καλύτερο από το για πάντα
Γράφε, μην σκέπτεσαι
Αν δεν γράφεις με αγάπη καλύτερα να μην γράφεις καθόλου.
Αν γράφεις έχοντας στον νου τον αναγνώστη. Καλύτερα να μην γράφεις καθόλου.
Κάνε λάθη, πες βλακείες, ξέχνα γράμματα. Μην γυρνάς πίσω. Δεν σε νοιάζει. Δεν γράφεις για να διαβαστείς, γράφεις για να αδειάσεις.
Σταμάτα να σκέφτεσαι, αν αυτολογοκρίνεται όταν είσαι ασήμαντος, τι θα κάνεις όταν είσαι σημαντικός;
Μην κοιτάς πίσω, δεν έχει σημασία, θα βαριέσαι και εσύ ο ίδιος να δεις τι σκεφτόσουν πριν ένα λεπτό.
Γράψε, άδειασε, μίλα, βρίσε. Μη σε νοιάζει. Δεν έχει σημασία. Το κάνεις για σένα...
...τώρα ξύπνα, τελείωσε το γράψιμο. Είσαι ελεύθερος. Κάνε την επιμέλεια και αποφάσισε αν θα εκδόσεις ή όχι.
Let's Colour Project
Το Project Let's Colour μου τράβηξε την προσοχή. Είναι κάτι τύποι που βάφουν πόλεις. Όχι τόσο απλά όσο το λέω αλλά όχι και πολύ πιο πολύπλοκα. Η Αθήνα θα ήταν τέλειος υποψήφιος για κάτι τέτοιο. Το project είναι πολύ νέο καθώς ξεκίνησε τον περασμένο Μάρτιο. Αν σας ενδιαφέρει να συμμετέχετε είμαι σίγουρος ότι θα έχει θέση για εσάς.
Earth wind musc festival
Το Earth wind musc festival είναι ένα πρωτότυπο και οικολογικό φεστιβάλ που θα γίνει στην Αρχαία Ολυμπία. Είναι επίσης ένα από τα λίγα project στα οποία είχα συμμετοχή και με ενδιέφεραν πολύ την ίδια στιγμή.
Η μουσική θα είναι για όλα τα γούστα. Ρίξτε του μια ματιά.
Αν πάτε ειδοποιήστε!
Ο τεράστιος δρόμος
Ήμουν σε έναν τεράστιο δρόμο. Έρημο δρόμο. Δεν είχε τίποτα τριγύρο. Περπατούσα. Ήξερα ότι θα περπατάω για πολύ ακόμα, ίσως για χρόνια.
Περπατούσα και φανταζόμουν πως θα ήταν αν μπορούσα να πηγαίνω πιο γρήγορα. Ονειρευόμουν μια συσκευή που θα μπορούσα να αυξήσω το ρυθμό και να είναι πιο ξεκούραστη. Ξάπλωνα ανάσκελα και κοιτούσα τον ουρανό και την έφτιαχνα στο μυαλό μου μέχρι που με έπαιρνε ο ύπνος με ένα χαμόγελο.
Είμαι πάλι στον τεράστιο δρόμο. Μετά από κόπο κατάφερα και έφτιαξα αυτό που λέμε σήμερα ποδήλατο. Το καβαλάω και νιώθω υπέροχα. Το λιγοστό αεράκι που με χτυπάει με φτάνει στον παράδεισο.
Πέρασαν οι μήνες και άρχισα να αναρωτιέμαι εάν θα μπορούσα να έχω κάτι που δεν θα χρειάζεται να κάνω πετάλι. Θα με πηγαίνει μόνο του και απλά θα κάθομαι. Τι μαγεία. Πόσες ώρες πέρασα να ονειρεύομαι τη στιγμή που θα μπορώ απλά να κάθομαι και κάτι να με πηγαίνει από μόνο του. Αχ. Αποκοιμήθηκα με τα όνειρα μου.
Είμαι πάλι στον τεράστιο δρόμο. Κατάφερα και έφτιαξα αυτό που λέμε μηχανή. Πατούσα το γκάζι και ο αέρας μου έδινε την αίσθηση της ελευθερίας. Ζω το όνειρο. Τι ευτυχία.
Πέρασαν οι μήνες και άρχισα να αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να έχω κάτι που θα με κρατούσε ζεστό τις κρύες μέρες και θα με προστάτευε από τον ήλιο τα καλοκαίρια. Με έπιανε υπερένταση μόνο στη σκέψη ότι θα μπορούσα να έχω μια τέτοια μηχανή. Φανταζόμουν για μήνες πως θα μπορούσε να είναι. Κοιμόμουν κάθε βράδυ με την αδρεναλίνη στα ύψη για το επόμενο δημιούργημα.
Είμαι πάλι στον τεράστιο δρόμο. Κατάφερα να φτιάξω αυτό που λέμε αυτοκίνητο. Τι μεγαλείο. Πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω.
Πέρασαν τα χρόνια και άρχισα να αναρωτιέμαι πως ζούσα όταν περπατούσα το δρόμο. Μου φαίνεται η κόλαση η ίδια. Τόσο κουραστικό. Αλλά για κάποιον παράδοξο λόγο ήμουν πολύ πιο ευτυχισμένος από τώρα.
Είμαι πάλι στον τεράστιο δρόμο. Κατάφερα να κάνω 1000 κομματάκια το αυτοκίνητο, τη μηχανή και το ποδήλατο. Τα διέλυσα με μανία. Αλλά δεν είμαι πάλι ευτυχισμένος όπως παλιά. Δεν μπορώ να ζητήσω πίσω την φαντασία μου.
Σκέφτομαι να φτιάξω μια συσκευή και να πετάξω αλλά δυστυχώς ξέρω ότι ακόμα και αν τα καταφέρω, δεν έχει σημασία. Γιατί πάλι θα νιώσω το κενό. Σαν μάθεις για το μεγάλο μυστικό της ματαιότητας, δύσκολα κοροιδεύεις τον εαυτό σου. Τα παιδιά μόνο ξέρουν πως να κοροϊδεύονται και αλήθεια...
...τα ζηλεύω
