Edenikia

Δεν πιστεύω και βαριέμαι, είμαι καλά

<> 3

Το Πάσχα δεν πάω εκκλησία. Δεν πιστεύω και βαριέμαι. Τα δυναμιτάκια επίσης μου σπάνε τα νεύρα και δεν θέλω να συναντήσω ένα σωρό γείτονες που τους αποφεύγω επιτυχώς όλο τον άλλο χρόνο. Έτσι το Σάββατο του Πάσχα μείναμε σπίτι με φίλους.

Μια φίλη μου ξεκίνησε μια κουβέντα με την φράση "Τελικά το αν θα είσαι ευτυχισμένος είναι περισσότερο θέμα επιλογής". Ένιωθα ότι με χαρακτήριζε πλήρως αυτή η φράση σε εκείνο το σημείο της ζωής μου. Η λογική πίσω από αυτό είναι ότι πάντα θα τρέχεις, πάντα κάτι θα υπάρχει να σε κάνει μίζερο, πάντα θα μπορείς να είσαι σκατά, αλλά παρόλα αυτά μπορείς να επιλέξεις να είσαι ευτυχισμένος.

Και αυτό επέλεξα πέρυσι το καλοκαίρι, μέσα από τις σελίδες του blog μου, μέσα από συζητήσεις με φίλους, μέσα από σκέψεις αϋπνίας. Επέλεξα να είμαι καλά. Ο Nick Cave έχει πει σε ένα τραγούδι "I ll never be free, if I'm not free now". Για μένα αυτό είναι φράση ζωής όσο κουτό και αν ακούγεται.

Πρέπει να συνεχίσω να ξεχνάω

<> 13

Το δεξί μου αυτί είναι ελαφρώς βουλωμένο και δεν αντέχει τους θορύβους. Οι γιατροί λένε ότι είμαι καλά. Είμαι μπερδεμένος. Από την μια νιώθω ότι έχω κάτι σοβαρό αλλά πάντα οι γιατροί με καθησυχάζουν. Αυτό το κάνει χειρότερο γιατί πιστεύω ότι έχω κάτι που οι γιατροί δεν μπορούν να βρουν.

Δεν εμπιστεύομαι την ιατρική, δεν εμπιστεύομαι τον κόσμο γενικότερα. Με καταθλίβει αυτό, νιώθω μόνος πολλές φορές. Μου αρέσει να διαβάζω βιβλία. Διαβάζω συγγραφείς που υπέφεραν για διάφορους λόγους και μέσα από τον πόνο τους έγραφαν αριστουργήματα. Είναι ένα στήριγμα. Σκέφτομαι ότι αφού μπόρεσαν αυτοί, ότι θα μπορέσω κι εγώ.

Νιώθω και τύψεις πολλές φορές. Ότι περνάω, το περνάω γιατί το αξίζω. Κάτι έκανα λάθος. Αλλά από την άλλη πλευρά δεν πιστεύω ότι υπάρχει δικαιοσύνη στο σύμπαν, ούτε πιστεύω στο κάρμα και σε άλλα τέτοια. Ο κόσμος είναι γεμάτος αδικία και ανισότητα. Σε εξοργιστικό σημείο.

Νιώθω ότι όλες οι θρησκείες, οι ανατολικές φιλοσοφίες, τα ζώδια και γενικά όλες αυτές οι μαλακίες με τις οποίες μας πήζουν στα περιοδικά και στην τηλεόραση, ότι προσπαθούν να γεφυρώσουν στην συνείδηση μας αυτό το αίσθημα την αδικίας. Προσπαθούν να δικαιολογήσουν την αθλιότητα του κόσμου. Αλλά πρέπει να θες για να μασήσεις. Ξέρω ότι η ζωή μου είναι καλύτερη και πιο χαρούμενη από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του κόσμου. Νιώθω τύψεις μεν αλλά χαίρομαι με την τύχη μου.

Από την άλλη δεν μασάω με αυτές τις θεωρίες. Ξέρω αυτό που βλέπω. Ότι για τον μέσο άνθρωπο του πλανήτη γη η ζωή είναι μια κόλαση. Η ζωή είναι άδικη, είναι θλιβερή. Αυτή είναι η εικόνα, όλα τα άλλα είναι παραμυθάκια για να κοιμόμαστε το βράδυ δίχως τύψεις.

Τώρα πρέπει να συνεχίσω να ξεχνάω όλα τα παραπάνω για να συνεχίσω να ζω άνετος. Και θα το κάνω. Δεν έχω το ψυχικό σθένος να σηκώσω τον πόνο όλου του κόσμου στην πλάτη μου.

Με δυσκολία σηκώνω το αυτί μου.

Παρακαλώ

<> 8

Ανοίγω το email μου σήμερα και ένας τύπος μου στέλνει ευχαριστώ για μια παρατήρηση που έκανα στο site του. Ένας άλλος για ένα άλλο θέμα. Μετά μου στέλνει μήνυμα ένας φίλος μου τον βοήθησα σε μια εργασία και με χιλιο-ευχαριστούσε για την βοήθεια.

Είδη ένιωθα καλύτερα. Μετά έρχεται η αδερφή μου στο σπίτι και με ευχαριστεί που της έδωσα όλη μέρα το αμάξι. "Παρακαλώ", λέω. Μέσα σε αυτή την ευχάριστη μέρα υπήρξαν και άλλες τέτοιες μικροστιγμές ευχαριστίας

Στο τέλος και κατά τη διάρκεια της μέρας σκεφτόμουν: "Λες τελικά να μην είμαι τόσο μαλάκας;"

Όχι άλλη κόκα!

<> 6

Πρέπει να κόψω την κόκα. Μετά το φαγητό πάντα παίρνω την δόση μου. Βασικά πρώτα πίνω τα εσπρέσάκια μου για να ξυπνήσω και μετά το βραδάκι αρχίζω την κόκα. Το ξέρω ότι δεν κάνει καλό στην υγεία. Γενικά δεν έχω διαβάσει τις παρενέργειες αλλά είμαι σίγουρος ότι σε πειράζει στα νέυρα.

Το αστείο είναι ότι δεν μου αρέσει. Απλά έχουμε πάντα σπίτι. Η φίλη μου είναι εθισμένη. Κάνει προσπάθεια να την κόψει αλλά δεν μπορεί. Ο γιατρός της έχει πει ότι θα έχει πρόβλημα μεγαλύτερη αν δεν την κόψει. Την στηρίζω κι εγώ αλλά γενικά τα υποκατάστατα δεν έχουν πλάκα. Η κόκα είναι σταθερή αξία.

Πάει και με το τσιγάρο. Κόκα και τσιγάρα και άγιος ο θεός. Δεν ξέρω που θα οδηγήσει αυτό. Πάντως η zero δεν έχει καθόλου καλή γεύση, δεν κατάλαβα που τους ήρθε να την βγάλουν.


Don't do drugs
by ~Joe-Toye

Έκλεισα δύο χρόνια

<> 7

Έκλεισα δύο χρόνια γράφοντας στο lexx.gr. Έχει πλάκα. Μου αρέσει. Είναι ένας χώρος όπου απλά εκτονώνομαι. Δεν με νοιάζουν τα στατιστικά, δεν έχω πρόγραμμα αλλά ούτε και άγχος. Απλά γράφω. Όταν υποφέρω, κυρίως όταν έχω αϋπνίες ή γενικότερα όταν έχω τις μαύρες μου έρχομαι εδώ και σας αραδιάζω ποιήματα και κείμενα.

Ειλικρινά παραξενεύομαι που υπάρχουν άνθρωποι που με διαβάζουν και σχολιάζουν. Εγώ μπορεί και να βαριόμουνα. Πάντως παραδέχομαι ανοιχτά ότι μου αρέσει να με διαβάζουν και να σχολιάζουν στα κείμενα μου. Μου αρέσει η προσοχή. Νομίζω σε όλους όσους έχουν blog τους αρέσει.

Πολλοί είναι αυτοί όμως που ήταν πιστοί αναγνώστες και εξαφανίστηκαν ξαφνικά. Καμιά φορά αναρωτιέμαι πως ήταν αυτοί οι άνθρωποι -που είχαμε ανταλλάξει κάποιες σκέψεις- και τι απόγιναν. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι μπορεί να έγραψα κάτι που να τους πείραξε. Ή να μην έγραφα πράγματα που να τους πείραζαν αρκετά και βαρέθηκαν.

Όσο και αν με νοιάζει δεν με επηρεάζει τελικά. Βασικός σκοπός εδώ μέσα είναι να μην χάσουμε τα λογικά μας. Για όλα τα άλλα

...φροντίζει το Google

Υ.Γ. Νιώθω ότι η εποχή αλλάζει. Εσείς;

Προσγειώθηκα από τον Άρη

<> 15

Ψοφάνε οι μέλισσες. Έχουν μικρόβιο. Στην Αμερική καιρό τώρα. Και στην Ελλάδα διάβασα ότι γίνεται κάτι παρόμοιο τα τελευταία 2 χρόνια. Τα μελίσσια ερημώνουν. Το μέλι μειώνεται. Ο Winnie κλαίει. Συν της άλλης νομίζω ότι από το ίδιο μικρόβιο ή κάτι τέτοιο έχουν αρρωστήσει και τα πεύκα.

Βγαίνω στην αυλή μου και τα πεύκα έχουν γεμίσει με άσπρα βαμβάκια. Οι πανέξυπνοι μελισσοκόμοι για να βγάλουν παραπάνω μέλι τα γάμησαν όλα. Το ρετσίνι του πεύκου έχει γίνει μέλι. Δεν κάνω πλάκα. Τα πλακάκια στην αυλή, το αυτοκίνητο, η γάτα, ο σκύλος, οι γλάστρες, ο δρόμος είναι γεμάτα μέλια. Στάζουν συνέχεια. Έχουμε πνιγεί στο μέλι.


Bees by ~Sporx

Πάω να βάλω βενζίνη και έχω το πιο βρώμικο αυτοκίνητο της γειτονιάς. Μπορεί και της χώρας. Γεμάτο μέλια. Πάνω στα μέλια έχουν κολλήσει φύλλα ροζ και άσπρα από δέντρα. Σε μερικά σημεία έχουν χέσει πουλιά. Είναι θεαματικό το αυτοκίνητο μου. Το πλένω και σε λίγες ώρες η φύση έχει ζωγραφίσει πάλι. Τώρα με την γύρη το πράγμα παραπάει.

Είχα πάει σε ένα βενζινάδικο στους Αμπελόκηπους και με κοιτούσαν λες και προσγειώθηκα από τον Άρη. Δεν πίστευαν στα μάτια τους. Προσφέρθηκαν να μου το πλύνουν. Τους είπα μόνο αν το πλύνουν δωρεάν επειδή με λυπούνται. Δεν με λυπήθηκαν.

Έξω από το σπίτι μου όλα είναι με μέλια και ότι έχει κολλήσει πάνω σε αυτά και οι μέλισσες πεθαίνουν. Επίσης τα τελευταία χρόνια το καλοκαίρι βγαίνουν και κάτι μικρά σκουληκάκια. Πάρα πολλά και πάρα πολύ μικρά. Σιχαμένα, μαζί με όλα τα παραπάνω δεν είναι πια ωραία να αράζω στον κήπο. Φοβάμαι ότι θα γεμίσω πτώματα, σκατά, σκουλήκια και μέλια.

Οι μελισσοκόμοι είναι τουλάχιστον χαμηλού IQ.

Όλο Χάνομαι

<> 1

Ανεβαίνω στην καρέκλα. Έχει ξύλινο σκελετό και ψάθινο κάθισμα. Πάνω στο τραπέζι, μπροστά μου, είναι ένα μικρό πλαστικό τιμόνι. Έχει κάποια αξεσουάρ όπως φλας και μοχλό 6 ταχυτήτων. Πίσω από το τιμόνι έχει μια οθόνη με ένα αμαξάκι που τρέχει σε κάτι στροφές. Το έβρισκα πάντα πολύ ξενέρωτο.

Κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι ότι είμαι μέσα στο αυτοκίνητο. Βάζω όπισθεν και βγαίνω από το πάρκινγκ. Αρχίζω να οδηγώ. Κουνάω το τιμόνι ανάλογα με το που βρίσκομαι στο μυαλό μου. Πάω στο σπίτι ενός φίλου μου. Το πάρκινγκ είναι λίγο δύσκολο. Ουπς, έπεσα πάνω στο πεζοδρόμιο. Μαλακία σκέφτηκα, με έναν πιο παιδικό τρόπο.

Είχα γυρίσει όλο τον γνωστό μου κόσμο με την φαντασία μου, κινώντας το μίζερο πλαστικό τιμόνι. Έκανε και θόρυβο μηχανής.

Τώρα πια όταν οδηγώ δεν κλείνω τα μάτια μου. Είναι κάτι που έμαθα στα μαθήματα οδήγησης. Φαντάζομαι όμως και σκέφτομαι. Κάποια στιγμή όμως όλες οι φαντασιώσεις σβήνουν και υποκλίνονται ταπεινά σε ένα ερώτημα:

"Που σκατά βρέθηκα πάλι;"

Ηλίθιος

<> 15

Ανοίγω τον φούρνο και βλέπω ένα ψάρι. Μπαρμπούνι. Το βάζω στα μικροκύματα για να του αλλάξω λίγο τα μόρια. Το έφαγα. Πήγα να πνιγώ δέκα φορές από το κόκαλα. Ήταν ωραίο και βαρετό. Καθώς έτρωγα σκεφτόμουν κάτι έντονα και ήθελα να το γράψω στο blog μου.

Τώρα που είμαι εδώ και γράφω δεν θυμάμαι τι ήταν αυτό. Η γάτα μου πάντως ήταν έτοιμη να πάθει εγκεφαλικό από την μυρωδιά. Δεν την έχω δει από τότε. Ίσως γιατί δεν ήμουν σπίτι. Πιθανώς ούτε και εκείνη.


img by Bilious

Σκέφτομαι ότι το μεγαλύτερο μέρος της τροφής μου είναι ή στα μικροκύματα ή απέξω. Παρόλα αυτά είμαι πολύ υγιής. Ζω σκατά. Νιώθω υγιής. Ίσως γιατί δεν βλέπω τηλεόραση και συνεπώς δελτία ειδήσεων. Πριν μια βδομάδα έτυχε να δω ένα πρωινό ενημερωτικό δελτίο και έπαθα κατάθλιψη. Κωλόκοσμος και μπλα μπλα. Κάθε καρέ και ένα υποσυνείδητο στρες με βαράει ύπουλα όπως η μυρωδιά του ψαριού την γάτα μου και πραγματικά δεν ξέρω από που θα μου έρθει. Ούτε εκείνη ήξερε.

Δεν με νοιάζει. Γιατί, το να πω ότι με νοιάζει είναι κουτό. Όταν ήρθα στον πλανήτη ήταν κοντά στο Τσερνομπίλ η περίοδος. Και η πιο βαθυστόχαστη σκέψη της μέρας μου αφορούσε την γάτα μου. Ψέμματα. Η πιο βαθυστόχαστη που θυμάμαι. Παίζει ρόλο η λήθη τελικά. Προς το παρόν όμως νιώθω απλά η-λήθη-ος.

Σκατά άνοιξη

<> 21

Μου έχει σπάσει τα νεύρα η βροχή. Σκατά άνοιξη έχει. Ξυπνάω και αυτή η μαυρίλα δεν βοηθάει σχεδόν σε τίποτα. Με πιάνει και άσθμα με την υγρασία. Αυτό και αν είναι εκνευριστικό. Ευτυχώς καπνίζω πολύ και είμαι καλύτερα.

Έχω όμως μια πολύ σοβαρή απορία για φέτος το καλοκαίρι. Έκοψα τον φραπέ και δεν ξέρω τι θα πίνω τώρα. Ίσως να συνεχίσω τον espresso. Όλο αδιέξοδα είναι αυτή η ζωή.


img by OjosVerde

Σουσάμι Άνοιξε

<> 1

Δεν φοβάμαι μη χάσω το πρόσωπο σου. Όσο κοιτάς αλλού και το βλέμμα σου παίζει στον κόσμο, εγώ σκέφτομαι πως αυτό που φοβάμαι είναι ότι μαζί με σένα θα χάσω όλη τη φιλοσοφία μου, θα ακυρωθεί ένα κομμάτι μου. Όχι επειδή ήσουν δικό μου κομμάτι εσύ, αλλά ήταν αυτό που αντιπροσώπευσες.

Μα όσο και αν το σκέφτομαι μερικά πράγματα καταστρέφονται συγκυριακά, όπως και όταν χτίζονται, με ένα μαγικό αυθόρμητο τρόπο. Μόνο που ο τρόπος της καταστροφής δεν είναι και τόσο μαγικός. Θα έλεγα ότι τον χαρακτηρίζει η απώλεια κάθε ρομαντικής έννοιας.

Μόλις κατάφερα να βγω από τα πιο σκοτεινά μπουντρούμια, του πιο αδίστακτου σουλτάνου, η ζωή μου χάρισε το χαρέμι του. Δεκάδες γυναίκες μου έκανα νόημα με το δάχτυλο σαν να με υπνώτιζαν και να με πρόσταζαν να χαθώ στο ρυθμό τους. Ξαφνικά η ζωή φαίνεται τόσο γλυκιά που ξεχνιέσαι, χαλαρώνεις, χαμογελάς και είσαι έτοιμος να κοιμηθείς πάλι. Ξεχνάς τον αγώνα σου, το στόχο σου, την άμυνα σου.

Οι φιλόδοξοι αγωνίζονται κάθε μέρα για το ιδανικό. Οι ταπεινοί αγωνίζονται να εκπληρώσουν, το σωστό; Και όσο το χάος της ζωής παίζει μαζί μας όπως μια γάτα με ένα κουβάρι, εμείς θα κινούμαστε πάντα γύρω από τον ήλιο που και αυτός μια μέρα σαν μπαλόνι θα σκάσει και το πάρτι θα τελειώσει.

balloon_by_justastatistic.jpg

image by justastatistic

111