Kyrillia
Πριν την φιλοσοφία
Ο έξυπνος άνθρωπος καταφεύγει στην φιλοσοφία για να ισορροπήσει τον φόβο του για τα θεμελιώδη ζητήματα της ύπαρξης. Όταν έρχεται κοντά με τον θάνατο, οποιασδήποτε μορφής, την μοναξιά, την απώλεια, την συνειδητοποίηση, το μάταιο. Όλα αυτά τον οδηγούν στην αναζήτηση λογικής εξήγησης. Και σημειώνω την λέξη εξήγηση γιατί από εκεί ξεκινούν όλα και εκεί...
δεν τελειώνουν ποτέ.
Γιατί;
Γιατί;
Γιατί έτσι.
Γιατί έτσι;
Γιατί έτσι γουστάρω.
Γιατί έτσι γουστάρεις;
Γιατί έτσι είναι ο χαρακτήρας μου.
Γιατί είναι έτσι ο χαρακτήρας σου;
Γιατί έτσι γεννήθηκα και μεγάλωσα;
Γιατί έτσι γεννήθηκες και μεγάλωσες;
Προφανώς ήταν τυχαίο.
Γιατί ήταν τυχαίο;
Γιατί δεν πιστεύω στην μοίρα.
Γιατί δεν πιστεύεις στην μοίρα;
Χωρίς λόγος, όπως δεν πιστεύω στον θεό.
Γιατί δεν πιστεύεις στον θεό;
Γιατί η λογική μου δεν επιτρέπει "θεό";
Γιατί;
Γιατί έχω μάθει να σκέφτομαι με ένα συγκεκριμένο τρόπο και να κρίνω τι είναι εφικτό και τι όχι;
Γιατί έχεις μάθει έτσι;
Βρε άντε και γαμίσου βραδιάτικα
Ηλίθιος και μικρός, τόσο απλά
Έσκαψα το κρεβάτι μου,
να δω τι είναι αυτό που
μου ψιθυρίζει κάθε βράδυ
λόγια απόγνωσης
Δεν βρήκα τίποτα παρά μόνο ιδέες
Άλλες μισές, κομμένες
Άλλες ολόκληρες αλλά
Σκουριασμένες
Γύρισα όλο τον κόσμο
Έκανα τόσες μάχες
Έψαξα και την τελευταία γωνίτσα
Για μια γουλιά ανεμελιάς και ευτυχίας
Πόσο χαζός και αφελής;
Να προσπαθώ να πάρω κάτι από κάπου αλλού
Από κάποιον άλλο
Γιατί;
Ηλίθιος και μικρός, τόσο απλά
Περνώντας από την μια στιγμή στην άλλη
Με σκοινί την λήθη
Πάνω από γκρεμούς ανασφάλειας
Τι φοβάσαι; Είσαι τόσο τέλειος
Τόσο δυνατός και όμως
Φτάνουν τρεις επαναλαμβανόμενες νότες
Να σε υποβιβάσουν
Κλάψε τώρα, κλάψε με πάθος
Η κάθε ανάσα βγαίνε πνιχτή
Λυγμός; Πόνος; Ντροπή;
Θάνατος
Μια αγκαλιά είναι όλα
Μια ακόμα αγκαλιά
Το πρώτο φως
Η πρώτη ανάμνηση
Όταν ακόμα δεν ήσουν τίποτα
Και αυτό το τίποτα, είχε τα πάντα
Τώρα κάθε κάτι που γίνεσαι
Τόσο βυθίζεσαι στο σκοτάδι
Ως που μια μέρα θα είσαι απλά ένα πνιχτό γέλιο στα αμήχανα γενέθλια του ποτέ
Happy ending
Έχω μπει μέσα στον καναπέ
χαλαρός
Ακούω από την κουζίνα
τις κατσαρόλες αναστατωμένες
Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η νύχτα;
Πόσο μακριά θέλω;
Της ζήτησα να τα κάνει όλα κινηματογραφικά
Ίσως να μην κατάλαβε καλά
Προσπάθησε να κάνει το σαλόνι Χόλιγουντ
Εγώ απλά έψαχνα για μια ανατροπή
Θα έφτανε για μια φορά να μην προσποιηθεί
Όσο αντιφατικό κι αν φαίνεται
εκείνη τη στιγμή ήταν
ο μόνος τρόπος να έχουμε happy ending
image by zindy
Ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι.
Μπορεί να περιμένει
μπορεί και όχι
ήταν εκεί
κρυμμένη καλά
κάτω από το χλωμό φως
και έδινε νόημα
εφήμερο
ίσως γιατί διάλεξε
να μην ακολουθήσει
τη ροή
και αυτό με έκανε
να θαυμάσω
τον φόβο της
