Pelycirana

Ίσως οι μόνοι δύο τρόποι

<> 4

Ίσως οι μόνοι δύο  τρόποι για να μπορούν δύο άνθρωποι να είναι πραγματικά μαζί είναι να αποδεχθούν ή να απαρνηθούν πλήρως την ατομικότητα τους. Αλλά η ζωή δεν είναι σκακιέρα κι έτσι δεν είναι τα πάντα άσπρα ή μαύρα. Πιο πολύ με πολύχρωμο, κωμικοτραγικό καρναβάλι μου μοιάζει...

Χαριτωμένα Διλήμματα

<> 10

Πάλι σήμερα τελείωσα τη δουλειά αργά. Επειδή τελευταία κοιμάμαι αργά. μου έμεινε τώρα λίγος χρόνος ελεύθερος. Ένιωσα ένα κενό. Το σιχαίνομαι. Με παραλύει. Έχω τόσα πράγματα να κάνω αλλά νιώθω σαν να τα έχω δώσει όλα. Συν της άλλης δεν μπορώ να κάνω αυτά που θέλω εάν δεν έχω το κατάλληλο κλίμα.

Τι πάει να πει κλίμα; Δεν μπορώ μόλις κλείνω 19.000 παράθυρα στο PC, με το κεφάλι μου να φέρνει σβούρες να κάνω κάτι δημιουργικό. Είναι αδύνατο να βάλω το μυαλό μου και το συναίσθημα μου να λειτουργήσουμε σε διαφορετικό επίπεδο, όντας τόσο κουρασμένος. Και αυτό με τρομάζει.

Με τρομάζουν οι τόσες πολλές επιλογές. Είναι ευλογία και κατάρα. Παλεύω συνεχώς στη ζωή μου για να είμαι ελεύθερος, και η ίδια η ελευθερία με αγχώνει και με φοβίζει. Όσες περισσότερες είναι οι επιλογές, τόσο περισσότερες είναι και οι ευθύνες και τόσες περισσότερες οι πιθανότητες να πάρω τη λάθος απόφαση.

dilemma_by_iluviar

Πολλοί λένε να ακούς το ένστικτό σου. Πόσο απλό ακούγεται και πόσο δύσκολο είναι να το κάνεις. Πώς μπορείς να ξεχωρίσεις το ένστικτο από την υπεκφυγή. Την καθαρή σκέψη από τη νοθευμένη με φόβο και αμφιβολίες. Θα πάρεις τον εύκολο δρόμο επειδή δεν θέλεις να κουραστείς ή επειδή πραγματικά μοιάζει με τον καλύτερο. Θα πάρεις από την άλλη τον δύσκολο επειδή όντως αξίζει τον κόπο ή απλά επειδή έχεις μάθει ότι πρέπει να φτύσεις αίμα για να χαρείς μια μέρα. Το ξέρω ότι δεν έχετε την απάντηση, και κανείς δεν την έχει και νομίζω ότι δεν κάνω καν την προσπάθεια να τη βρω. Αυτό που ψάχνω μάλλον είναι τη δύναμη να αποδεχτώ ότι δεν θα πάρω απάντηση για πολλά ερωτήματα σε αυτή τη ζωή.

Να συνεχίσω να πετάω τη σκέψη μου; Χμ, οκ. Είμαι καλά σκέφτομαι και το νοιώθω κιόλας νομίζω. Όταν μου κάνω αυτή την ερώτηση πάντα σκέφτομαι ότι δεν έχω λόγο να μην είμαι καλά. Είναι η πρώτη σκέψη. Μετά όταν αρχίζω και αναλύω πιο λεπτομερώς τη ζωή μου αρχίζω να βρίσκω διάφορους λόγους που τελικά μου λένε ότι όντως έχω κάποιους λόγους να μην είμαι καλά. Και όταν αρχίσω να εμβαθύνω ακόμα περισσότερο καταλαβαίνω ότι είμαι σκατά. Μια ζωή ίδια ιστορία. Είμαι σκατά εκτός αν δεν σκέφτομαι τόσο πολύ. Πάλι δίλημμα ε; Καταντάει κουραστικό, το καταλαβαίνω. Είναι χαριτωμένο όμως αν το δεις αλλιώς. Αλλά ας μην το δούμε αλλιώς προς το παρόν.

Δεν συνεχίζω, γιατί θα έχω αϋπνίες. Υποτίθεται ότι ξεκίνησα το ποστ για να χαλαρώσω και να γεμίσω το κενό...

P.S. Τελικώς εισακούστηκαν οι post-ευχές μου και θα έρθουν οι Archive τον Σεπτέμβριο.

Image.Dilemma.by ~iluviar

Μελαγχολώ γιατί όλα φτάνουν στο τέλος

<> 2

Το παραδέχομαι, το παραδέχομαι! Δουλεύω πολύ και δεν δίνω στον εαυτό μου τον χρόνο που μου ζητάει. Έχει αρχίσει και παραπονιέται ότι του λείπουν τα ξενύχτια γράφοντας κείμενα στο blog, και οι στιγμές πάνω από το αρμόνιο όπου έπαιζα χαζές μελωδιούλες για να ξεβράσω τα νεύρα και την απογοήτευση της μέρας.

Τώρα όλα εκτονώνονται στον κώδικα. Το κακό είναι ότι δεν με χαλάει. Συνεχώς μαθαίνω νέα πράγματα και αναπτύσσω τις ικανότητες μου. Προσπαθώ να αποφεύγω τα ερωτήματα όπως το Γιατί και το Που οδεύω. Ξέρω ότι τώρα δεν θα είναι ιδιαίτερα βοηθητικά. Όμως θα έρθει ώρα που θα τα αντιμετωπίσω. Έχω μαζέψει απόθεμα για πολλά καταθλιπτικά τραγούδια.

89900938

Αυτή η περίοδος είναι λίγο παράξενη. Μελαγχολώ γιατί όλα φτάνουν στο τέλος. Η ομάδα μπάσκετ πάπαλα, τελείωσε το πρωτάθλημα. Τα σεμινάρια Υπαρξιακής σκέψης τελείωσαν σήμερα. Το πανεπιστήμιο μου κλείνει για μένα σε 2 μέρες με τα τελικά exams και πάει λέγοντας. Με τόσα πράγματα που τελειώνουν αναρωτιέμαι πότε τα άρχισα όλα και δεν τα κατάλαβα. Ήταν μια πολύ παραγωγική σεζόν και τώρα νομίζω είναι καιρός σιγά σιγά να χαλαρώσω λίγο και να κοιτάξω και λίγο πιο... μέσα. Καιρός να πάρω αποφάσεις γιατί το Σεπτέμβριο έχω αυτά που έκανα και άλλα τόσα που θέλω να κάνω και αυτό απαιτεί κάποια να μείνουν απ' έξω!

Νομίζω ότι πολύ έμεινα σε αυτή την εποχή. Περιμένω με χαρά την επόμενη να έρθει. Α, και ο ήλιος. Ξέχασα να αναφέρω τον ήλιο, επιτέλους νοιώθω ζωντανός.

Όπως ένας μπόμπιρας

<> 7

Έχω αφοσιωθεί πολύ στην εργασία και έχω παρατήσει λίγο τον εαυτό μου και αυτά που νιώθω. Με αποτέλεσμα αυτά που νιώθω να παρατάνε εμένα με τη σειρά τους. Μπήκα στο τρυπάκι ότι θα δημιουργήσω στο μέλλον κάποιο χρόνο για αυτά. Αυτό όμως είναι γραφικές δικαιολογίες. Η καλύτερη ώρα να το κάνεις αυτό, είναι τώρα και έτσι αποφάσισα να αργήσω λίγο σήμερα να πάω για ύπνο και να γράψω ένα post.

Είμαι πολύ ικανοποιημένος με τη δουλειά μου γιατί είναι δημιουργική. Όμως από την άλλη πλευρά μου ρουφάει μεγάλο μέρος της ενέργειας μου. Έτσι έχω παρατήσει πράγματα που αγαπώ,όπως είναι το να γράφω μουσική, να κάνω ταξίδια και να είμαι γενικώς και αορίστως ανέμελος, να τα έχω τοποθετήσει σε δεύτερη μοίρα. Και αυτό είναι κουτό για πολλούς λόγους που δεν χρειάζεται να εξηγήσω.

pope_biscuits_by_oolong

Βέβαια δεν μπορούμε να τα έχουμε πάντα όλα σε απόλυτη ισορροπία. Μπορούμε όμως πάντα να προσπαθούμε, όπως ένας μπόμπιρας προσπαθεί να πιάσει τα μπισκότα στο ψηλό ράφι.

Από την άλλη πλευρά είναι καλό ανά περιόδους να σιωπάς και να ακούς περισσότερο. Να παρατηρείς και να δέχεσαι περισσότερο. Νιώθω πως μέσα μου γίνονται ανακατατάξεις και αυτή η αποχή από την έκφραση, δίνει περιθώριο στο υποσυνείδητό μου να κάνει τη δουλειά του χωρίς να παρεμβαίνω συνέχεια. Άλλωστε ο έλεγχος τις περισσότερες φορές είναι αυταπάτη, μια αυταπάτη που αυτή την περίοδο δεν έχω ανάγκη. Καλύτερα να πράττουμε όπως νιώθουμε, αυτό μας γλιτώνει χρόνο και πόνο.

image by ~oolong

Με τίποτα δεν την παλεύω

<> 5

Με τίποτα δεν την παλεύω. Πρέπει να φύγει ο χειμώνας. Σύντομα. Τώρα. Φύγε!!!
Μετά από δέκα μέρες που η θερμοκρασία κυμαινόταν στου 0 -5 βαθμούς, έχει 12 και νιώθω ότι είναι καλοκαίρι.
Θέλω μια χώρα που η χαμηλότερη θερμοκρασία που πιάνει θα είναι γύρω στους 20 βαθμούς και υψηλότερη 45.

Κοιτάω την ώρα

<> 1

Κοιτάω την ώρα και δεν λέει να περάσει. Ο δείκτης του ρολογιού με αγνοεί. Το τελευταίο τέταρτο αρχίζει να τρέχει ο χρόνος. Μα τότε τι να το κάνω; Θέλω να πηγαίνει αργά όταν απολαμβάνω το τέλος!

Μου τη σπάνε οι τίτλοι

<> 0

Μαζεύω ζωή άθελα μου. Πισωγυρίσματα, ερωτήσεις, αλλαγές.
Δεν καταλαβαίνω. Αρνούμαι να καταλάβω. Φοβάμαι να καταλάβω.
Σκέφτομαι και οι σκέψεις είναι σαν αθλητές του στίβου,
κάνουν γύρους, προσπερνάνε η μία την άλλη,
ανταγωνίζονται, μα παραμένουν μέσα στο γήπεδο, όσο και αν τρέχουν.
Κάποιος πρέπει να τους θυμίσει ότι δεν τρέχουν για το μετάλλιο.
Τρέχουν καθαρά και μόνο για να ξεφύγουν. Από τι;
Μα από τον εαυτό τους βέβαια.

Δεν θέλουν όμως να το καταλάβουν. Αρνούνται.
Δεν έχουν που να πάνε άλλωστε.
Έχουν ανάγκη από έμπνευση.
Από κάποιον που θα πάρει την ευθύνη
να τους πει ψέμματα.
Να τους πει ότι μπορούν να είναι ελεύθερες ίσως.

Γίνεσαι πρεπάκιας

<> 3

Γενικά πάντα ένας χαρακτηρισμός με στοίχειωνε από τότε που ήμουν μικρός. Τεμπέλης. Έτσι με έλεγαν οι καθηγητές. Τεμπέλης και αδιάφορος.  Βαριόμουνα πάντα να κάνω κάτι το οποίο δεν μου αρέσει. Στο σχολείο για παράδειγμα δεν διάβαζα. Αδιαφορούσα πλήρως. Είχα τύψεις για αυτό. Αναρωτιόμουν τι θα απογίνω που δεν μπορώ να στρώσω κώλο και να κάνω τη δουλειά. Όποια και αν είναι αυτή.

Αν και αυτός ο χαρακτηρισμός είναι ατυχής γενικά. Τεμπέλης είναι ο μεξικάνος με το σομπρέρο που κοιμάται έξω από το σαλούν όλη μέρα. Εγώ τυχαίνει να είμαι αρκετά δραστήριος. Αλλά θα κρατήσουμε τον χαρακτηρισμό τώρα γιατί αυτός μας βρίσκεται. Άλλωστε δεν με χαρακτήρισα εγώ έτσι, αλλά οι μορφωμένοι καθηγητές μου. Μάλλον δεν τα πάνε τόσο καλά με τις ορολογίες ή με τις διαγνώσεις.

Ένα σοφό απόφθεγμα για διάλειμμα:

Good Programmers Are Lazy and Dumb

lazy_cat_by_ninereeds_da

Η γάτα μου θα ήταν και γαμώ τους προγραμματιστές.

Τελευταία έχει αρχίσει να αλλάζει αυτό. Όχι το ότι είμαι τεμπέλης, αλλά η ενοχή. Αρχίζω να εκτιμώ και να το θεωρώ αρετή. Για να μην πω ότι πρόκειται για ένα από τα χαρακτηριστικά που θαυμάζω στους ανθρώπους. Γιατί όταν είσαι "τεμπέλης" δεν θα συμβιβαστείς, δεν θα γίνει σκυλί, δεν θα υποκύψεις. Θα πολεμήσεις για την τεμπελιά σου. You gotta fight for you right to να βαριέσαι να κάνεις κάτι επειδή πρέπει.

Μου αρέσει ο τρόπος που αυθόρμητα κολλάω με κάτι επειδή το γουστάρω. Τότε το ξεζουμίζω. Γίνομαι ο πιο παραγωγικός άνθρωπος του κόσμου. Αυτό και αν είναι αντίθεση. Και γενικότερα όταν παλεύεις για να κάνεις κάτι που σου αρέσει τελικά σου κάθεται. Όταν συμβιβάζεσαι με το πρώτο "πρέπει" που συναντάς στην πορεία, σε παίρνει η κατρακύλα και μετά δεν σε σώζει τίποτα. Γίνεσαι πρεπάκιας. Γίνεσαι ένα todo list. Έχω κάνει άπειρες προσπάθειες να συμβιβαστώ. Να πράξω το πρέπον και το επόμενο. Πάντα όμως κάτι στραβό γίνεται και καταλήγω πάλι να κάνω αυτό που μου αρέσει. Και το πιο αστείο είναι ότι καταλήγω να είμαι πάντα πολύ πιο πλήρης και ευτυχισμένος και πλήρης. Ακόμα ακούω ανθρώπους να επιμένουν ότι δεν μπορείς πάντα να κάνεις το δικό σου. Συμφωνώ μαζί τους. Είναι σωστοί.

Αλλά δεν μπορώ, είμαι κωλόπαιδο και μου αρέσει.

photo: Lazy cat by *ninereeds-DA

λογικό ον;

<> 3

Η ζωή είναι σαν ταινία σινεφίλ.
Στο τέλος ξέρεις ότι δεν θα γίνει τίποτα σημαντικό
αλλά παρόλα αυτά
συνεχίζεις να βλέπεις μέχρι το τέλος

Αναρωτιέμαι αν είναι καλύτερο
να έχεις προσδοκίες για να τρως το καρότο
ή κουτόχορτο, αναλόγως
ή να μείνεις νηστικός
και μίζερος όπως θα έκανε κάθε λογικό ον;

111