Καθόταν στο στρογγυλό του τραπέζι πίνοντας και τρώγοντας απολαμβάνοντας ανέμελος τα κεκτημένα. Όταν σύντομα τα έχασε όλα, κατάλαβε ότι το μόνο κεκτημένο πράγμα που έχουμε στη ζωή...
Αυτό το post το έχω διαβάσει πάνω από 10 φορές. Κάθε φορά θέλω κάτι να πω και δεν ξέρω τι. Τουλάχιστον σου λέω ότι το έχω μάθει απ΄έξω. Με τρομάζει αυτή η ταχύτητα. Και είναι ανακουφιστική κάποιες άλλες φορές. Παράδοξο και άγιος ο θεός :p
Τις μοναδικές στιγμές που θα βιώσουμε ποτέ είναι αυτές στις οποίες θα πλησιάσουμε τον θάνατο.
Εκείνη η στιγμή, που χαρακτηρίζεται από τον τσιριχτό ήχο του χειρόφρενου και των λάστιχων την ώρα που καίγονται στο δρόμο τινάζοντας σκόνη και χαλίκια γύρω από το αυτοκίνητο, είναι η μία στιγμή που δίνει νόημα στην υπόλοιπη εβδομάδα.
Στο κατώφλι της πόρτας του θανάτου δεν θυμόμαστε την πορεία της ζωής μας, αλλά όλες τις άλλες φορές που φτάσαμε εκεί και γλιτώσαμε.
Comments
Όταν φιλοσοφείς, δεν πιάνεσαι.
Καλή Χρονιά!
Αυτό το post το έχω διαβάσει πάνω από 10 φορές. Κάθε φορά θέλω κάτι να πω και δεν ξέρω τι. Τουλάχιστον σου λέω ότι το έχω μάθει απ΄έξω. Με τρομάζει αυτή η ταχύτητα. Και είναι ανακουφιστική κάποιες άλλες φορές. Παράδοξο και άγιος ο θεός :p
Και αν το έκανες "το πιο κεκτημενο πράγμα που έχουμε στην ταχύτητα ...είναι η ζωή" θα μου άρεσε ακόμα περισσότερο
Φιλικά πάντα χωρίς παρεξηγήσεις :)
Σωστό και τούτο :)
Τις μοναδικές στιγμές που θα βιώσουμε ποτέ είναι αυτές στις οποίες θα πλησιάσουμε τον θάνατο.
Εκείνη η στιγμή, που χαρακτηρίζεται από τον τσιριχτό ήχο του χειρόφρενου και των λάστιχων την ώρα που καίγονται στο δρόμο τινάζοντας σκόνη και χαλίκια γύρω από το αυτοκίνητο, είναι η μία στιγμή που δίνει νόημα στην υπόλοιπη εβδομάδα.
Στο κατώφλι της πόρτας του θανάτου δεν θυμόμαστε την πορεία της ζωής μας, αλλά όλες τις άλλες φορές που φτάσαμε εκεί και γλιτώσαμε.
Post new comment