Nikopol: Secrets of the Immortals, συμπαθητικό
Εκπληκτική ατμόσφαιρα σε ένα αστικό περιβάλλον, στο Παρίσι του 2030. Η ατμόσφαιρα του Nikopol θυμίζει λίγο από το Longest Journey. Ο χαρακτήρας και το σενάριο όμως πάσχουν και διαρκεί λίγο. Δεν έμεινα ευχαριστημένος αλλά αξίζει τις λίγες ώρες που διαρκεί.
Intro Clips από καρτούν
Σας έχει πιάσει η νοσταλγία για τα κινούμενα σχέδια που βλέπατε μικροί; Ένας τύπος στο blog του έχει συγκεντρώσει δεκάδες εισαγωγές από cartoon των 80s στο YouTube.
Media Monkey & Last.fm - Επιτέλους δούλεψε
Είχα φάει τον κόσμο να κάνω το αγαπημένο μου Media Monkey να δουλέψει με το Last.fm. Έψαξα για λύση αλλά έβρισκα μόνο κάτι πολύπλοκες τρελές λύσεις που τελικά δεν μου έφερναν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τελικά έπεσα σε μια ευλογημένη λύση, η οποία όχι απλά λειτουργεί αλλά είναι και απλούστατη.
- Κατεβάζουμε το plugin για το Mediamonkey: http://www.thorrune.net/filedump/gen_wa2_scrobbler.dll
- Αντιγράφουμε το αρχείο στον φάκελο "Plugins" του Media Monkey
- Κατεβάζουμε και εγκαθιστούμε το κλασικό Scrobbler του last.fm χωρίς να επιλέξουμε την επιλογή εγκατάστασης για Winamp.
Τόσο απλό! Επιτέλους δουλεύει
Baphomets Fluch 2.5 – Broken Sword 2.5
Κυκλοφόρησε το πολυαναμενόμενο — για μένα — Baphomets Fluch 2.5.
Περισσότερα σε παλαιότερο post.
edit: Έκανα την εγκατάσταση και έπαιξα λίγο. Φαίνεται πολύ καλό. Αυτό που με ξενέρωσε αρχικά όμως, είναι ότι οι φωνές είναι στα Γερμανικά. Υπάρχουν αγγλικοί υπότιτλοι. Επίσης όπως αναφέρουν στη σελίδα του παιχνιδιού, ετοιμάζουν και αγγλικές φωνές. Αμφιβάλλω — μεταξύ μας — αν θα τις ετοιμάσουν ποτέ.
NBA 2K9
1287261300, originally uploaded by jiang315.
Κλάσεις ανώτερο από την σειρά NBA Live. Μακάρι να υπήρχε από παλαιότερα. Δεν έχει online, και τα menu είναι σπαστικά.
Πίστευε και μη ερεύνα
Πιστεύω στον θεό. Ναι. Πιστεύω στο Δωδεκάθεο, στον Χριστιανισμό, στον Αλλάχ και στον Βούδα. Και σε όλους τους άλλους θεούς που υπάρχουν. Πιστεύω και στα Ζώδια, τα Ταρό. Ναι. Στο Λάιφσταιλ, στο Χρήμα, στην Αγάπη. Πιστεύω ότι η πίστη είναι κάτι που ηρεμεί την ψυχή και την προστατεύει. Έχουμε ανάγκη από παραμύθια, και από ιερά παραμύθια μάλιστα.
Εγώ αν και δεν πιστεύω στα έτοιμα παραμύθια τείνω να φτιάχνω τα δικά μου. Όχι γιατί δεν μου κάνουν τα έτοιμα αλλά καθαρά επειδή έχω μια περίπλοκη σχέση με την μάζα. Προσπαθώ να προστατέψω την ακεραιότητα μου με την κυριολεκτική έννοια. Είναι ένα είδος αγοραφοβίας, μόνο σε πιο θεωρητικό επίπεδο.
Βλέπω κοντινούς μου ανθρώπους να πιστεύουν. Όσο γελοίοι και αν μου φαίνονται οι θεοί τους, χαίρομαι που μπορούν να τους προσφέρουν γαλήνη. Υποκρίνομαι πως όλα είναι εντάξει. Είσαι ξεκρέμαστος αν δεν πιστεύεις, είσαι μόνος και εγκαταλελειμμένος σε έναν άγριο κόσμο. Αν σκεφτείς με την στεγνή λογική, μάλλον δεν θα κοιμηθείς το βράδυ. Αν πιστέψεις, θα έρθει ο θεός σου με την μπέρτα του σαν τον Σούπερμαν ή σαν Βαμπίρ και θα σκεπάσει τις έγνοιες σου για να κοιμηθείς ήρεμος.
Πίστευε και μη ερεύνα. Αυτό κάνουμε όλοι. Η εκκλησία έβγαλε από το δόγμα αυτή τη φράση γιατί έμπαινε εμπόδιο στο image της. Στον αιώνα την πληροφορίας, είσαι τρελός να παίζεις με τη φωτιά και να προτρέπεις στους ανθρώπους να μην ερευνούν. Χο χο. Όμως κρύβει και βαθιά νοήματα αυτή η φράση. Σου λέει:
Βρε καλέ μου άνθρωπε αφού παραμύθια πιστεύεις, μην τα σκαλίζεις γιατί τον εαυτό σου θα κοροϊδέψεις. Πίστευε εκεί και άσε μας ήσυχους.
Έτσι και αλλιώς, όταν ερευνάς πολύ φτάνεις σε αδιέξοδο, παθαίνεις κατάθλιψη και αντιλαμβάνεσαι την ματαιότητα. Αν λοιπόν δεν θέλεις να αντιμετωπίσεις τα υπαρξιακά αδιέξοδα, μην ερευνάς και πίστευε. Προσωπικά το βρίσκω πολύ αξιοπρεπές. Αλλιώς αν έχεις τα κότσια να βουτήξεις στον σκεπτικισμό και την φιλοσοφία να είσαι έτοιμος να αποδεχθείς την σκληρή πλευρά της ζωής.
Η αλήθεια είναι υπερεκτιμημένη
Είχα περάσει μια φάση της ζωής μου στην οποία έλεγα μόνο αλήθεια. Με όποιον μίλαγα, άφηνα τη σκέψη μου ανοιχτή. Δεν έλεγα ψέμματα, δεν έλεγα μισά πράγματα. Ολόκληρη την αλήθεια μόνο. Ακόμα και αν αυτή ήταν ικανή να πληγώσει, να σοκάρει, να φέρει σε δύσκολη θέση.
Όταν εννοώ ότι έλεγα την αλήθεια, δεν εννοώ μονάχα ότι όταν μου δινόταν η ευκαιρία. Έλεγα αυτό που πραγματικά πίστευα και σκεφτόμουν. Το έλεγα και με τρόπο καθαρό. Γιατί υπάρχουν πολλές τεχνικές να λέμε και να παρουσιάζουμε την αλήθεια με τρόπους ελκυστικούς. Όμως η ακατέργαστη, σκληρή αλήθεια είναι διαφορετική.
Θα το ονομάσω αυτό πείραμα. Κάνω συχνά στη ζωή μου πειράματα. Είναι διασκεδαστικό να κάνεις πειράματα. Νιώθεις ότι η αλληλεπίδραση σου με τον κόσμο, είναι πιο φρέσκια. Επίσης βλέπεις νέες αντιδράσεις και απομυθοποιείς την φαντασία σου.
Όταν έλεγα την αλήθεια οι άνθρωποι με συμπαθούσαν. Όχι όλοι, αλλά ακόμα και αυτοί που έτρεφαν αρνητικά συναισθήματα για το πρόσωπο μου, το λιγότερο με σεβόντουσαν.
Ήρθε ένα σημείο στη ζωή μου όπου το να λέω την αλήθεια καταντούσε κουραστικό. Επίσης πέρα από κουραστικό κατάντησε ψυχοφθόρο. Γιατί όταν στεναχωρούμε τους άλλους δεν λυπόμαστε αυτούς. Στην πραγματικότητα δεν θέλουμε να είμαστε υπαίτιοι για την θλίψη τους. Έτσι ελάφρυνα το φορτίο μου.
Άρχισα να αναρωτιέμαι που μου ήρθε αυτή η ηλίθια ιδέα να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Ένιωθα ότι αυτό με απομάκρυνε παρά με έφερνε πιο κοντά με τους ανθρώπους. Οι απόλυτες στάσεις, έχουν και απόλυτα αποτελέσματα. Επίσης υπήρχαν αινιγματικά αδιέξοδα, όπου μια αλήθεια δεν έστεκε χωρίς κάποιο ψέμα.
Γενικά, η σχέση αλήθειας και ψέματος, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την σχέση γνώσης και άγνοιας, πραγματικότητας και αίσθησης, αντίληψης και φόβου. Είναι περισσότερο έννοιες που έχουν νόημα στην φιλοσοφία αλλά στην καθημερινή ζωή είναι κρύες και χλωμές.
Βαριέμαι να καταγράφω
Είναι εξαιρετικά βαρετό να κρατάς ημερολόγιο. Να καταγράφεις γεγονότα από τη ζωή σου. Όσο και αν θέλω να καταγράψω μερικά πράγματα, βαριέμαι. Τραγικά. Υπάρχει ένα θέμα όμως. Ξεχνάω. Ξεχνάω πάρα πολλά πράγματα και αν δεν τα καταγράψω δεν υπάρχει περίπτωση να τα θυμηθώ ξανά. Είναι σαν να μην τα έζησα ποτέ και αυτό με τρομάζει.
Χθες το βράδυ διάβαζα ένα ημερολόγιο που κράταγα στο Λύκειο. Το διαβάζαμε μαζί με την κοπέλα μου και ρίχναμε γέλιο. Θυμήθηκα γεγονότα που δεν πίστευα ότι είχα ζήσει. Λεπτομέρειες, τις οποίες κανένας συνειρμός σκέψεων δεν θα έφερνε στην επιφάνεια της μνήμης μου. Το στυλ που έγραφα, ο τρόπος που αντιμετώπιζα καταστάσεις και το γενικότερο κλίμα στο οποίο ζούσα ήταν εντελώς σβησμένο από μέσα μου. Έχω αλλάξει όπως είναι λογικό πολύ από τότε.
Κάτι που έχει μείνει όμως σχεδόν ίδιο είναι η μεγάλη βαρεμάρα μου να καταγράφω. Ακόμα και τότε έγραφα μια σειρά για κάθε γεγονός. Σαν να tag-άρω τα γεγονότα στη ζωή μου. Ίσα ίσα για να μπορώ να τα ανακαλώ όταν ξαναδιαβάζω τις σελίδες. Συγκλονίστηκα πάντως με το πόσο ξεχνάω. Πόσα θα έχω ξεχάσει στα 40, 50 και πάει λέγοντας. Με την μη καταγραφή συρρικνώνεται η ζωή μου.
Εικόνα: Dear Diary by *NaBHaN
Atmosphere - Paint that Shit Gold
Έπεσα πριν από λίγες μέρες σε μια ενδιαφέρουσα εκπομπή στο YouTube, με όνομα «Paint it Gold». Αποτελείτε από 9 επεισόδια και έχει σαν σκοπό να προωθήσει τον νέο δίσκο των Atmosphere «When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold». Την προτείνω ανεπιφύλαχτα σε κάθε Hip-Hop fan.
Οι Atmosphere ή αλλιώς ο Slug(MC) και ο Ant(Producer) είναι από τους αγαπημένους μου καλλιτέχνες εν ζωή :). Είναι ένα Hip-Hop συγκρότημα από την Minneapolis των Η.Π.Α.. Πέρα όμως από την ξεχασμένη στα χιόνια πόλη τους, αυτός που τους κάνει μοναδικούς είναι ο στίχος τους και η γενική τους φιλοσοφία. Σε μερικές μουσικές εγκυκλοπαίδειες, έχω δει να τους χαρακτηρίζουν σαν emo hip-hop, πράγμα αρκετά αστείο. Δεν έχουν σχέση με emo απλά δεν το προσποιούνται ότι είναι γκάνγκστερ ή ότι πηδάνε πιο πολύ απ' όσο τρώνε.
Τους είχα ανακαλύψει τυχαία πριν από αρκετά χρόνια όταν ακόμα ο ήχος τους ήταν τελείως ερασιτεχνικός. Κάθε φορά που κυκλοφορούν ένα νέο δίσκο νιώθω κάτι πολύ οικείο, νιώθω ότι όλα πάνε καλά. Είναι παράξενο για να το περιγράψω. Αυτά τα καλά παιδιά όπως είναι λογικό έχουν ιδρύσει την δική τους ανεξάρτητη εταιρία, την RhymeSayers.
