Σε συναντώ συχνά εκεί.
Σε κάποια παρεξήγηση της νύχτας
Είσαι πιο ζωντανός απ’ όσο όταν ζούσες
Και είμαι τόσο ευτυχισμένος που σε βλέπω στα άσπρα

Πως τα κατάφερες ρωτάω
Να κρύβεσαι όλα αυτά τα χρόνια
Και να μην νοιάζεσαι για τις αγωνίες μας
Θα είμαι θυμωμένος μέχρι να θολώσεις με τον πρώτο καφέ